Showing posts with label ಒಲವು. Show all posts
Showing posts with label ಒಲವು. Show all posts

Wednesday, March 25, 2015

ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ....



ಒಂದು ಕವಿತೆ ಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ?

ಅದು ಒಂದು ಘನೀಭವಿಸಿದ ಹನಿಯಾದಾಗ. ಆಕಾಶವನ್ನ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊ. ಅದರ ಒಡಲೊಳಗಿದ್ದ ರಹಸ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಸಿದು ಮೋಡ ಕಟ್ಟಿ ಆ ಮೋಡದ ಒಂದು ಅಂಶ ಆ ಕವಿತೆಯೊಳಗಿನ ಹನಿಯಾದಾಗ. ಆ ಹನಿಯ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶದ ಒಡಲನ್ನು ತಲುಪುವ ರೋಚಕ ಯಾನವೊಂದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೋ. ಆ ಯಾನ ನನ್ನದು. ಯಾನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಕೊಡುವವನು ಕವಿ. ತಲೆ ಕೆಡೋದಿಲ್ಲವಾ!

ಏನಿಲ್ಲ. ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಕೆದಕುತ್ತದ. ಕಲಕುತ್ತದೆ. ಕನಸುಗಳನ್ನ ಬಿತ್ತುತ್ತದೆ. ಹೊಳೆಯೊಳಗೆ ಸುಳಿ ಇರ‍್ತದೆ ನೋಡು ಹಾಗೆ...ಯಾವ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೋ ಯಾರು ಬಲ್ಲರು...

ಈ ಕೊಳವನ್ನೇ ತೊಗೋ. ಆ ಹಣ್ಣೆಲೆ ಯಾವುದೋ ಮರದ ನಂಟಿನ ತೊಟ್ಟು ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಬಂಧಮುಕ್ತನಾದ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪಳದಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿ ನೀರಿಗೆ ಬಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಕತೆ ಮುಗಿಯಿತು ಎನ್ನೋಣವಾ?

ಆದರೆ ಈ ಕೊಳಕ್ಕೇನೋ ಆದಂತಿದೆ. ಅಗಣಿತ ಭಾವಗಳನ್ನು ಬಸಿರಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಗೆ ಎಷ್ಟೋ  ಸಮಯದಿಂದ ಮಡುಗಟ್ಟಿ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಾಗಿದ್ದ ಅದಕ್ಕೆ ಏನೋ ಆದಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತುಪ್ಪಳದಷ್ಟು ಹಗುರಾದ ಆ ಎಲೆಯ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ  ಹಾಗೆ ಯಾಕೆ ಅಲೆಯ ತೇರೆದ್ದಿದೆ?

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,  ಹಗುರಾದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಲೆಯೊಳಗಿನ್ನೂ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕತೆಯ ಗಂಟೊಂದಿದೆ ಎಂದೇ ಲೆಕ್ಕ. ಅದಕ್ಕೇ ಕೊಳ ಕಂಪಿಸಿದ್ದು, ಅಲೆಯ ತೇರೆದ್ದಿದ್ದು. ಮೌನ ಮಾತಾದದ್ದು.

ಅಲ್ಲೊಂದು ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಕತೆ ಈಗಷ್ಟೇ ಶುರುವಾಯಿತು ಅನ್ನೋಣವಾ?!


-ಪ್ರಜ್ಞಾ


Monday, July 1, 2013

ಹೂತುಹೋದ ಮಾತುಗಳು...


ಹೂತುಹೋದ ಮಾತುಗಳು...

ಎದೆಗೆ ಚೂರಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅವನ ಅಳಲು...
ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅದುಮಿಟ್ಟ ರಕ್ತದ ಹನಿ
ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದ ನೋವು
ತಣ್ಣಗೆ ಕೈ –ಕಾಲು -ಮನ
ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದದ್ದು.. ಕಚ್ಚಿದ ತುಟಿಗಳಡಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದ ನೋವೊಂದೇ
ಎದೆಗೆ ಚೂರಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅವನ ಅಳಲು...
ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದೀಚೆ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಸಿಲು ಕೋಲಿಗೆ,
ಸೂರಿನಂಚಿಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರ ಧಾರೆಗೆ,
ಅಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಅಜ್ಜನ ಹಳೆಯ ಟ್ರಂಕಿಗೆ,
ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯೂ ತೊಳೆಯದೇ ಗಿಳಿ ಗೂಟಕ್ಕೆ ನೇತು ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ
ಅಜ್ಜಿಯ ಮಡಿ ಸೀರೆಗೆ..ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ತಮಾಷಿಗಳಿಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ
ಅವಳ ಹೆಸರು...
ಹೆಸರಿಟ್ಟ ಮರುದಿನವೇ ಅಜ್ಜಿ ತೊಳೆದ ಸೀರೆ ಮಡಿಚಿಟ್ಟಳು
ಅಯ್ಯೋ ಎದೆಗೆ ಚೂರಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅವನ ಅಳಲು...
ಘಲ್ಲೆನುವ ಗೆಜ್ಜೆ, ಝಲ್ಲೆನುವ ನಗೆ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಕಂಪು
ಮಳಲ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒದ್ದೆ ಪಾದಗಳ ಹುಡುಗಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತು...
ಕಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ಕನಸನೊತ್ತುವ ಸಮಯ..
ಗಾಯಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತ ಕೂರಬೇಡ
ಕತೆಯಾಗಬೇಡ ಹುಡುಗಾ...ಅನ್ನಬೇಕಿತ್ತೆ?
ಮತ್ತೆ  ಬರಲಿದೆ ವಸಂತ, ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಹೊಸ ತಾನ...ಛೀ 

ಮಾತುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತ್ತು ಹೋಗುವುದೇ ಹೀಗೆ 
ಮತ್ತು , ಹೂತ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಜೀವ ಬರುವುದೂ ಹೀಗೆಯೇ..

-ಪ್ರಜ್ಞಾ 




Wednesday, March 27, 2013

ಮಾಯದೋಕುಳಿ

ತಿಳಿ ನೀರ ಕೊಳದೊಳಗೆ
ನಸು ಕೋಪದಿಂದ ಮಿಸುಕಿದ್ದ
ಚಂದಿರನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಡದೋಕುಳಿ

ತಿಳಿಗಡಲ ಅಲೆಯೊಳಗೆ 
ಮೆಲ್ಲುಸಿರ ಲಯದಂತೆ ಅವಿತಿದ್ದ 
ಕಾಲನ ನೊರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಯದೋಕುಳಿ


ಇಳಿಬಿಟ್ಟ ಸೆರಗು ಸರಿದದ್ದ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ
ಧಾವಿಸಿದ ಚಕೋರಿಯ 
ಕಾಲ್ದನಿಯ ಕಿಣಿ ಕಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆಯೋಕುಳಿ

ಕಮಲದೆಲೆಯೊಳಗಿಂದ 
ಇಣು ಇಣಿಕಿ ನೋಡಿದ್ದ ಚಂದಿರನ 
ಬಿಂಬಾಧರಗಳ ಮೇಲೀಗ ನಗುವಿನೋಕುಳಿ

ಮತ್ತು...
ಕೊಳದ ತಿಳಿಯೊಳಗೀಗ ರಂಗಿನೋಕುಳಿ!