Showing posts with label ಗುಲ್ಜಾರ್. Show all posts
Showing posts with label ಗುಲ್ಜಾರ್. Show all posts

Saturday, April 26, 2014

ಗುಲ್ಜಾರ್ ಅವರ ಮತ್ತೆರಡು ಕವಿತೆಗಳು

ಸನ್ ಸೆಟ್ ಪಾಯಿಂಟ್ 

ಬಾ ಮುಳುಗಿ ನೋಡೋಣ
ಒಂದು-ಎರಡು...
ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಿಂದ ಜಿಗಿಯೋಣ

ನಯನಗಳ ನಾವೆಯಲ್ಲಿ
ಕಳೆಯೋಣ   ರಾತ್ರಿ 
ಹರಿವ ತೊರೆಯ ಮೇಲೆ
ಹಾಸೋಣ ನಿದ್ದೆ
ನಡಿಯೇ ಮುಳುಗೋಣ...

ಬಾ ಮುಳುಗಿ ನೋಡೋಣ
ಒಂದು-ಎರಡು....
ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಿಂದ ಜಿಗಿಯೋಣ

ನಡೀ  ಈ ನದಿಯನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೋ ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ
ಹೋಗೋಣ   ಸಾಗರ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ
ನಡೀ  ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ರಂಗನ್ನ ಹೊದ್ದುಕೋ ಮೈ ಮೇಲೆ
ಗುನುಗುತ್ತ ಬುದ್ಧಂ ಶರಣಂ

ಬಾ ಮುಳುಗಿ ನೋಡೋಣ
ಒಂದು-ಎರಡು....
ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಿಂದ ಜಿಗಿಯೋಣ

ಎಲ್ಲಾರೂ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಏನು ಬಂತು?
ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಆಗದ್ದನ್ನ ಮಾಡಬೇಕಪ್ಪ!
ಯಾವುದು ಆಗಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನ
ನಡೀ ಹಾಗಿದ್ರೆ... ಹಾರೋಣ

ನಡೀ ಈ ತಾರೆಗಳನ್ನ ತುಂಬಿಕೋ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ
ಸಾಗೋಣ   ಬೆಳಕ ಬೀರುತ್ತ  
ನಡೀ ಸುತ್ತಿಕೋ ಈ ಮೋಡಗಳ ಮಫ್ಲರ್
ಸಾಗೋಣ  ಮಳೆಯ ಸುರಿಸುತ್ತ 

ನಡಿಯೇ ಮುಳುಗೋಣ...
(ಪ್ರೇಮದ ನದಿಯೊಳಗೆ)

[ಒಂದೇ ಕಾವ್ಯ ವಸ್ತುವನ್ನ ಎರಡು ಮೂರು ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಗುಲ್ಜಾರ್. ಅದು ಬಹುಶಃ ಅವರ ಮೂಡನ್ನ ಅವಲಂಬಿಸಿಯೋ ಅಥವಾ ಸಾಂದರ್ಭಿಕವೋ   ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ."ಗಿರಾದೋ ಪರದೋ  ದಾಸ್ತಾನ್ ಖಾಲಿ ಹೋಗಯಾ" ಅಂತ ಶುರುವಾಗುವ ಹಾಡೊಂದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವೆನಿಸುವ "ಅಭೀ ನ ಪರದಾ ಗಿರಾವೊ ಠೆಹರೋ...ದಾಸ್ತಾನ್ ಔರ್ ಭೀ ಹೈ" ಹಾಡೂ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ!  ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕ್ಷಿತಿಜಕ್ಕೆ ಆದಿ ಅಂತ್ಯಗಳಿವೆಯೇ?!]






ಈ ಆಟ ನಿರರ್ಥಕವಲ್ಲವೆ? 

ಈ ಆಟ ಕೊನೆಗೂ ಯಾಕಾಗಿ?
ಮನಸ್ಸು ಕಗ್ಗಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ?
ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಆಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ
ಆಡಿದ್ದೇವೆ ಆಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ
ಕೊನೆಗೂ ಆದದ್ದೇನು? ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ  ತರ
ಕೊನೆಗೂ ಉಳಿಯೋದೇನು? ಏನು ಸಾಧಿಸ್ತೀವಿ?
ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ  ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು
ತಡಕಾಡುತ್ತ ಉಳಿವುದೇ ಪ್ರೇಮಾನಾ?
ಕೊನೆಗೂ ಯಾಕಾಗಿ?

ಒಂದು ಕತೆ ಇದೆ. ಕೇಳ್ತೀರಾ?

ಎರಡು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕತೆ
ಇಬ್ರೂ ಚಂದ ಇದ್ರು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ
ಪುಟಿಯುವ ಯೌವ್ವನ
ಬುದ್ದಿವಂತರು
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರೀತಿಸ್ತಿದ್ರು
ಜನ್ಮ-ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೈ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಪಣ
ಆದ್ರೆ ಇಬ್ರೂ ಬೇರೆಯಾದ್ರು
ಅವನು ಸೈನ್ಯ ಸೇರಿದ ಮರಳಿ ಬರಲಿಲ್ಲ
ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟ.
ಜನ  ಅಂದ್ರು ಸತ್ತೋದ ಅಂತ
ಆದ್ರೆ ಅವಳಿಗೆ ಅಚಲ ವಿಶ್ವಾಸ ಬಂದೇ ಬರ‍್ತಾನೆ
ಬರ‍್ತಾನೆ ನೋಡ್ತಾ ಇರಿ ಅಂತ
ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ
ನಿಯತ್ತಿನಿಂದ ಕಾದಳು
ಅಂತೂ ಒಂದು ದಿನ ಪ್ರಿಯತಮನ ಸಂದೇಶ ಸಿಕ್ಕಿತು
’ನಾನು ಮರಳಿದ್ದೇನೆ. ಶಿವನ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗು’
ಇವಳಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ. ನೋಡಿದ್ರಾ ನಾ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ವಾ!
ಇವಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ್ಲು. ಒಬ್ಬ ಕೂತಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿ
ಪ್ರೇಮಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ
ಯಾರೋ ಕೂತಿದ್ರು
ಮುದುಕ ಅಂದ್ರೆ ಮುದುಕ
ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ ಬೊಕ್ಕ ತಲೆ
ಕೊಳಕಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು
ಇವಳು ಗೊಣಗಿಕೊಂಡಳು
ಯಾರೋ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಿತಾಪತಿ ಮಾಡಿರಬೇಕು
ಬೇಸರದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು
ಅಲ್ಲಿ, ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಅವನಿಗೂ ಸುಸ್ತಾಯ್ತು
ಯಾರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ
ಹಕ್ಕಿ-ಪಿಕ್ಕಿಗಳೂ ಸಹಾ
ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮುದುಕಿ ಬಂದಿತ್ತು
ಬಿದ್ದೋಗಿರೋ ಸೊಂಟ ಹಿಡಕೊಂಡು
ಕೂದಲು ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕು
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪೊರೆ
ಗುಡಿಯೊಳಕೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ್ಲು
ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೊಣಗಿದ್ಲು
ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಮಾತಾಡ್ತಾ  ಹೊರಟೋದ್ಲು
ನಿರಾಶೆಯಾಯ್ತು ಇವನಿಗೆ ಪಾಪ
ಅಂದ...ಅವಳು ನನಗಾಗಿ ಕಾಯಲೇ ಇಲ್ಲ
ಮತ್ತೊಂದು ಮದುವೆಯಾಗಿ ನನ್ನ ಮರತೇ ಬಿಟ್ಲು
ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ...

ಯಾಕಾಗಿ? ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಯಾಕಾಗಿ?


[ಈ ಹಾಡಿನ ಲಿರಿಕ್ಸ ಆಡಿಯೋ ಕೇಳಿ ಅನುವಾದಿಸಿದೆ. ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಅವರ ಉಚ್ಛಾರ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ...ನನ್ನ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅದು ಹೇಗನ್ನಿಸಿತೋ ಹಾಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ.  ಇದು ಯೂ-ಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. "ಯೇ ಖೇಲ್ ಆಖಿರ್ ಕಿಸ್ ಲಿಯೆ"]










Monday, August 5, 2013

ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟರೆ...



ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣ
ಕವಿತೆಯೊಂದು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿತ್ತು

ಒಂದು ರಾಶಿ ಶಬ್ಧಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ  ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು ಕಲ್ಪನೆ

ಬೆದರಿದಂತಿದ್ದ ಮೆಲುದನಿಯೊಂದರ
ಆ...........ವಿಯೆದ್ದು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಸೋಕಿತ್ತು
ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಶಬ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತೀಯೆ
ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳ ತೋಳನ್ನು ಎಳೆದು ಕಟ್ಟದ್ದೀಯೆ
ಉಪಮೆಗಳ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಚಲನೆಯನ್ನೂ ಮಡಿಕೆ ಮಾಡಿಡುತ್ತೀಯೆ

ಇಷ್ಟೊಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಬೇಕೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹೂತಿಡಲು?!




      ಗುಲ್ಜಾರ್ ಅವರ ಮತ್ತೊಂದು ಕವನ.
      ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದೆ.
      ek khyaal ko kagaj par dafnaaya to...









Sunday, August 4, 2013

ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ಕವಿತೆ




ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಕ್ಷಣವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಕವಿತೆಯನ್ನು
ಪಾತರಗಿತ್ತಿಯ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು
ನಂತೆರ   ಕತ್ತರಿಸಿ
ಆಲ್ಬಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿಡುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು
ಅನ್ಯಾಯವಲ್ಲದೇ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮಮ್ಮಿಗಳಾದರೂ
ಕೊನೆಗೆ ಕವಿತೆಯ ರಂಗು ಮಾತ್ರ ಬೆರಳತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ


-ಗುಲ್ಜಾರ್ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದು!

[poem- Lamho par baithi najmon ko]

Monday, September 3, 2012

ಗುಲ್ಜಾರ್ ಕವಿತೆಗಳು

ಖಗ್ರಾಸ ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣ 

ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣಯ ಹಾಗೆಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಡೆಸ್ಕಿನ ಹಿಂದೆ  ಕೈಗಳೆರಡು
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತೆವಳುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಕೈ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಸಟಕ್ಕನೆ ಹಿಡಿದೆಳೆದು
ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಇಡಿಯಾಗಿ...

ಇವತ್ತಿನ ಸೂರ್ಯ ಶಶಿಯ ಕೈಯನ್ನ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ
ಹಾಗೆಯೇ...ಸುಮ್ಮನೆ!




ನಿನಗೂ ಒಂದು ನಕಲನ್ನು  ಕಳಿಸಲೆಂದು....

ನಿನಗೂ ಒಂದು ಪ್ರತಿ ಕಳಿಸೋಣ
ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಿಂದಲೇ
ನನ್ನ ಏಕಾಕಿತನದ ಕೆಳಗೊಂದು ಕಾರ್ಬನ್ ಪೇಪರ್ ಇಟ್ಟು
ಜೋರು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ

ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಪದಗಳು ಬಸಿದು ಬರುತ್ತವೆಯಾದರೂ
ನನ್ನ ಕೂಗಿನ ಚೆಹರೆ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲ
ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ಇರುಳಿನ ಮಸಿಯೊಂದೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ!!


[ಮತ್ತೆ ಗುಲ್ಜಾರರ ಕವಿತೆಗಳು. Neglected Poems]




Tuesday, August 21, 2012

ಖಯಾಲಿಗೊಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಉಳಿದೆ!

ಖಯಾಲಿಗೊಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಉಳಿದೆ!


ಖಯಾಲಿಗೊಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಉಳಿದೆ!
ಆಕಾರ ತಳೆದದ್ದು ಬರಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ
ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ಊದುತ್ತ ಕುಳಿತೆ ದಟ್ಟ ಹೊಗೆಯ ನಡುವೆ
ಎಲ್ಲಾದರೂ  ಜ್ವಾಲೆ ಎದ್ದರೆ ಬರಸೆಳೆದು
ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಡಬಹುದೆಂದು

ಪರ್ವತಸಾಲಿನ ಗುಹೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ
ಯಾರೋ ಹೊತ್ತಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರು   ಬಯಕೆಯ ದಳ್ಳುರಿಯನ್ನ...
ಕಾಲದ ಮಿತಿ ಇರದೆ ಕಾಯುತ್ತ
ಗಟ್ಟಿ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ    ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ಒರೆ ಹಚ್ಚಿ
ಇನ್ನೂ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ
ಖಯಾಲಿಗೊಂದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಗೂಡನ್ನೂ ಮಾಡಿಟ್ಟು...

ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಉರಿದಿತ್ತು ವಿರಹದ ಅಗ್ನಿ
ಭರವಸೆ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿದೆಯೆಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ
ಒಬ್ಬ ಬಂಜೆಗಿರುವ ಬಸಿರಿನ ಬಯಕೆಯಷ್ಟೇ!!

ಗುಲ್ಜಾರರ ಕವನವೊಂದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಇವತ್ತು. ಅವರ Neglected Poems ನಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು. 

ಗುಲ್ಜಾರ್ ಎಂತಹ ನವಿರು ಭಾವಗಳನ್ನಾದರೂ ಪದಗಳ ಕುಸುರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣೆದಿಡಬಲ್ಲರು. ಕೋಮಲ ಭಾವಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ರೂಪು ತಾಳುತ್ತವೆ, ಮನಃಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಕತೆಯೊಂದನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಕುಸುರಿಕಾರನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ  ಬೇರೆಯದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ನಾನು ಅಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನವೊಂದನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ.